Lekcja bada, jak rozłożenie ciężaru na stopach, pozycja miednicy i kierunek przenoszenia ciężaru podczas skrętu wpływają na to, ile kręgosłupa uczestniczy w ruchu - sprawdzane od stania przez leżenie bokiem.
Lekcja bada, jak oddech do dolnego brzucha i subtelne ruchy języka mogą inicjować toczenie głowy, szyi i kolan.
Lekcja prowadzi przez kolejne pozycje - od leżenia przez czworakowanie do stania - lokalizując środkowy punkt kręgosłupa i badając, jak ruch z tego miejsca rozchodzi się na cały organizm.
Lekcja bada, jak mostek skręca w stronę unoszonego kolana podczas kroku - najpierw stojąc przy ścianie, potem leżąc na boku, na końcu w chodzeniu.
Lekcja bada, jak kierunek ruchu kości łonowej i skracanie albo wydłużanie boku tułowia określają, czy przetoczenie z pozycji leżącej kończy się na brzuchu czy w siadzie.
Lekcja bada trzy wzorce koordynacji głowy z unoszącym się barkiem i toczącą się miednicą, prowadząc przez wzorce homo- i kontralateralne aż do rozpoznania mechanizmu chodzenia.
Lekcja bada rotację tułowia przez obraz cylindra - oddech stojąc, toczenie łopatek i miednicy na podłodze, powrót do stania z zauważalną zmianą w sposobie obracania się.
Lekcja łączy wyobrażenie szkieletu jako struktury wzajemnie na sobie spoczywającej z eksploracją różnicy między biernym padaniem a płynnym przenoszeniem ciężaru - najpierw w kroku, potem na podłodze.
Lekcja uczy, jak unieść wewnętrzny łuk jednej stopy przy przyziemionej pięcie i wzgórzu dużego palca, i jak ten ruch przez rotację kości strzałkowej organizuje ton mięśni aż do biodra.
Lekcja bada, jak szkielet może czerpać wsparcie z podłogi przez żebra i plecy, zmniejszając wysiłek stóp i dłoni w leżeniu, staniu i chodzeniu.
Lekcja bada, jak kontakt z podłożem staje się źródłem ruchu barku, biodra, kolana i głowy - od leżenia przez toczenie po chodzenie.
Lekcja bada, jak inicjowanie ruchu z żeber i łopatek pozwala dłoniom pozostać miękkimi podczas obrotów, sięgania i koordynacji z głową.
Lekcja bada, jak żebra uczestniczą w oddychaniu, kontakcie z podłożem i przenoszeniu ciężaru - od równowagi w staniu po przetaczanie i jakość chodu.
Lekcja eksploruje odczucie ciepła własnych dłoni - najpierw między dłońmi, potem nad twarzą i wzdłuż tułowia - i używa tego wrażenia jako jedynego przewodnika tempa i zakresu ruchu.
Lekcja uczy lokalizowania środkowego punktu kręgosłupa i odkrywa, jak inicjacja ruchu stamtąd reorganizuje dystrybucję ciężaru, ułatwia unoszenie nóg i zmienia jakość chodzenia.
Lekcja uczy rozpoznawać środkowy punkt kręgosłupa - krąg na granicy odcinka lędźwiowego i piersiowego - i inicjować z niego ruch we wszystkich kierunkach oraz w różnych pozycjach.
Lekcja bada rotację nóg przez kontakt pięty z podłożem, a następnie łączy ten ruch z podnoszeniem głowy w różnych koordynacjach.
Lekcja bada, jak trajektoria żeber - ich zawijanie ku tyłowi i górze - może koordynować ruch barku, miednicy i głowy od pozycji leżącej do chodu.
Odkrywanie rzeczywistej trajektorii żeber jako podstawy ruchu barku - od obserwacji oddechu w leżeniu do naprzemiennego chodu z barkami.
Lekcja bada, jak rotacja mostka przenosi ciężar na jedną nogę tak, że druga staje się nieważka - tę samą koordynację odnajduje się potem w skłonach, siedzeniu i chodzie.