Środkowy krąg prowadzi ruch

O tej lekcji

Uczestnicy wybierają ruch odniesienia z codzienności - wiązanie sznurówek, zakładanie skarpet, sięganie na półkę - i sprawdzają go przed i po lekcji. W staniu eksplorują obraz kręgosłupa jako kolumny wyrastającej ku sufitowi, zwalniając napięcia dookoła niej. W leżeniu na plecach podłoga dostarcza informacji zwrotnej o krzywizny kręgosłupa: wypukłość kości krzyżowej, wklęsłość lędźwi, wyrostki kolczyste piersiowe, wklęsłość szyi, wypukłość tyłu głowy. Centralnym narzędziem staje się środkowy krąg - punkt w połowie kręgosłupa - który uczestnicy uczą się przesuwać do przodu, do tyłu, w prawo, w lewo i po okręgu. Kolejna sekwencja pokazuje, jak ruch środkowego kręgu po przekątnej dociąża biodro i odciąża nogę. Z rękami ponad głową i środkowym kręgiem poruszającym się bocznie ręce zaczynają pełzać po podłodze. Unosząc miednicę, uczestnicy odkrywają pełzanie na plecach, a potem naprzemienne czołganie. Na końcu chodzą z wolnym środkowym kręgiem, celowo go blokują, żeby porównać obie jakości, a ruch odniesienia z początku lekcji często ma inną organizację.