Środkowy krąg prowadzi ruch

Uczestnicy wybierają ruch odniesienia z codzienności - wiązanie sznurówek, zakładanie skarpet, sięganie na półkę - i sprawdzają go przed i po lekcji. W staniu eksplorują obraz kręgosłupa jako kolumny wyrastającej ku sufitowi, zwalniając napięcia dookoła niej. W leżeniu na plecach podłoga dostarcza informacji zwrotnej o krzywizny kręgosłupa: wypukłość kości krzyżowej, wklęsłość lędźwi, wyrostki kolczyste piersiowe, wklęsłość szyi, wypukłość tyłu głowy. Centralnym narzędziem staje się środkowy krąg - punkt w połowie kręgosłupa - który uczestnicy uczą się przesuwać do przodu, do tyłu, w prawo, w lewo i po okręgu. Kolejna sekwencja pokazuje, jak ruch środkowego kręgu po przekątnej dociąża biodro i odciąża nogę. Z rękami ponad głową i środkowym kręgiem poruszającym się bocznie ręce zaczynają pełzać po podłodze. Unosząc miednicę, uczestnicy odkrywają pełzanie na plecach, a potem naprzemienne czołganie. Na końcu chodzą z wolnym środkowym kręgiem, celowo go blokują, żeby porównać obie jakości, a ruch odniesienia z początku lekcji często ma inną organizację.

1. 4:42–7:18 Kręgosłup jako kolumna od wewnątrz Stojąc, uczestnik wyobraża sobie kręgosłup jako kolumnę wyrastającą ku sufitowi. Napięcia dookoła kolumny stopniowo się zwalniają, a wewnętrzne wsparcie pozostaje - uczestnik sprawdza, czy coś rusza się w górę.
2. 7:29–14:22 Mapowanie krzywizn kręgosłupa przez podłogę Leżąc, uczestnik śledzi kształt kręgosłupa przez kontakt z podłożem: wypukłość kości krzyżowej, wklęsłość lędźwi, wyrostki kolczyste klatki piersiowej, wklęsłość szyi, wypukłość tyłu głowy. Podłoga dostarcza konkretu do budowania obrazu własnego szkieletu.
3. 14:54–20:51 Środkowy krąg: cztery kierunki i okrąg Uczestnik lokalizuje środkowy punkt kręgosłupa i uczy się przesuwać go do przodu, do tyłu, w prawo i w lewo, a potem zataczać nim okrąg i zmieniać kierunek. Ruch inicjowany z centrum rozchodzi się do barków, bioder i głowy.
4. 22:49–29:19 Przekątna środka dociąża biodro i odciąża nogę Środkowy krąg przesunięty po przekątnej ku biodrowi czyni je cięższym na podłodze i ułatwia uniesienie nogi po tej samej lub przeciwnej stronie. Uczestnik sprawdza oba biodra i obie nogi, odkrywając bezpośredni związek między organizacją centrum a ciężarem kończyn.
5. 51:22–59:08 Pełzanie na plecach i chodzenie ze środka Boczne przesunięcia środkowego kręgu z naprzemiennym sięganiem rąk i krokami nóg tworzą pełzanie na plecach w górę i w dół. Ten wzorzec przenosi się do chodzenia - blokowanie i zwalnianie środkowego kręgu ujawnia jego bezpośredni wpływ na jakość kroku.