Żebra w podłogę, miednica w górę

O tej lekcji

Zajęcia zaczynają się w staniu: uczestnicy szukają odczucia wsparcia przez kontakt stóp z podłogą, a potem skanują kości w górę - od stóp przez kolana, miednicę, kręgosłup, żebra aż do czaszki. Dwa obrazy organizują odkrycie: szkielet zapadający się w kierunku podłogi oraz szkielet unoszący się jak tuż przed wyskokiem z trampoliny. W leżeniu na plecach naprzemienne dociskanie i unoszenie barków ujawnia ich wpływ na oddech i ruch żeber. Ruch miednicy z jedną ugiętą nogą pokazuje przekątną od biodra do przeciwnego barku. Centralna eksploracja dotyczy podnoszenia biodra i tułowia z ręką przy uchu: ograniczenia - łokieć nie opada, kolano nie opada ani nie zwraca się do środka, stopa i dłoń nie naciskają mocniej - zmuszają do szukania wsparcia w żebrach po przeciwnej stronie. Wkręcanie żeber w podłogę zastępuje pchanie stopami. Ta sama zasada wraca przy mostku miednicowym: żebra działają jak drabina. Lekcja kończy się próbą przeniesienia tego odczucia do chodzenia.