Tułów toczy się jak cylinder

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się stojąc: obserwacja oddechu jako ruchu o konkretnym kierunku w przestrzeni. Prowadzący wprowadza obraz cylindrycznego tułowia - ręce mapują kształt dookoła od brzucha przez boki do pleców. Uczestnik eksploruje rotację za siebie, szukając granicy łatwości i testując dwa sposoby inicjowania: z głowy albo z kontaktu stóp z podłożem. Na plecach pojawiają się sekwencje sięgania ręką ku sufitowi z toczeniem głowy - jak lewa łopatka daje oparcie prawej ręce. Centralna sekwencja porównuje dwa kształty pleców: łopatki ściągnięte do kręgosłupa kontra odsunięte od kręgosłupa. Zaokrąglony grzbiet pozwala toczyć się z boku na bok z wyraźnie mniejszym oporem. W pozycji piłki uczestnik eksploruje przetaczanie się na boki, wpierw pozwalając sobie spaść, potem szukając odwracalności ruchu. Lekcja kończy się rotacją stojąc - tym samym ruchem co na początku, teraz z nowym kontaktem między łopatkami a żebrami.