Miednica toczy się, stopa wspiera

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się stojąc: uczestnik wyobraża sobie każdą kość spoczywającą na tej poniżej - od stóp po głowę - i sprawdza, co zmienia się, gdy głowa 'odpoczywa' zamiast 'jest trzymana'. Potem eksplorujesz dwa sposoby stawiania kroku: bierne spadanie na nogę z przodu i aktywne przeniesienie ciężaru z tylnej stopy. Tylna stopa okazuje się kluczem do płynności - bez niej krok to upadek. Po przejściu do leżenia na plecach uwaga przenosi się na kontakt żeber z podłożem i oddech zmieniający ten kontakt. Unoszenie kolana ponad żebra inicjuje wtaczanie miednicy - dolne plecy zbliżają się do podłogi, a głowa ślizga się milimetr wyżej. Podbródek i tył szyi reagują zależnie od wersji ruchu. Kolejno obie nogi zostają uniesione, a uczestnik toczy się na boki z kolanami przy klatce: jedno kolano wydłuża się ku sufitowi dla równowagi, żebra odpychają podłogę w jedną stronę, żeby ciało potoczyło się w drugą. Na przedramionach i kolanach miednica krąży, a potem kolano i łokieć z tej samej strony zbliżają się do siebie - łokieć na zewnątrz kolana - aż miednica dotyka podłogi z tej strony. Lekcja kończy się powrotem do chodzenia: uczestnik porównuje chodzenie ze spadaniem i chodzenie z toczeniem się po stopach - kroki stają się ciszej bez żadnego napięcia.