Środkowy krąg prowadzi ruch

O tej lekcji

Ćwiczący zaczynają od wyboru własnego ruchu odniesienia - czegoś konkretnego, co sprawdzą po lekcji pod kątem zakresu, jakości lub odczucia. Leżąc na plecach, budują uwagą trójwymiarowy obraz kręgosłupa od kości krzyżowej do głowy, ze szczególnym naciskiem na przednią stronę kręgosłupa - tę leżącą za jelitami i pęcherzem. Uwaga skupia się na środkowym punkcie kręgosłupa: kręgu leżącym mniej więcej na granicy odcinka lędźwiowego i piersiowego. Ten punkt staje się głównym miejscem odniesienia przez całą lekcję. W kolejnych pozycjach - na plecach z ugiętymi kolanami, w siadzie z połączonymi podeszwami stóp i podparciem na dłoniach, w sfinksie, na brzuchu, na plecach z ramionami nad głową - ćwiczący przesuwa środkowy krąg do przodu, do tyłu, na boki i zatacza nim okręgi. Nauczyciel wielokrotnie podkreśla sprężysty, elastyczny powrót do punktu neutralnego jako ważną jakość ruchu. W siadzie pojawia się też temat równomiernego rozkładu ciężaru na pięć punktów podparcia: dłonie, guzy kulszowe i krawędzie stóp. Lekcja kończy się w staniu: ćwiczący sprawdza ruch odniesienia, improwizuje swobodnie ze środkowego kręgu, a potem celowo go blokuje - porównanie tych dwóch stanów ujawnia, jak środkowy krąg organizuje ruch całego organizmu.