Żebra zawijają się do góry

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się stojąc: krótka obserwacja tego, co się pojawia, gdy czekasz bez żadnego zadania. Następnie praca w leżeniu na plecach - badanie oddechu przez żebra, najpierw z zewnątrz, potem z wyobraźniowego wnętrza klatki piersiowej, pomiędzy mostkiem a kręgosłupem. Centralnym odkryciem jest rzeczywisty kształt żeber: zawijają się ku tyłowi i ku górze, a ruch barku może podążać wzdłuż tej trajektorii albo jej nie uwzględniać. Dotykanie żeber palcami konkretyzuje ten kształt. Stopniowo do ruchu włączają się głowa, miednica, kość krzyżowa i stopy, aż tworzą jeden spójny wzorzec. Kulminacją pracy w leżeniu jest toczenie się na brzuch, prowadzone łukiem ramienia i spojrzeniem za dłonią. Lekcja kończy się stojąc: barki poruszają się naprzemiennie z nogami w naturalnym chodzie, a głowa pozostaje na horyzoncie.