Palcami odnajdujesz kolejne kręgi szyjne, potem przenosisz głowę po podłodze i patrzysz w stronę biodra i nadgarstka, aż cała długość kręgosłupa zaczyna wspierać ruch głowy.
Lekcje
Wszystkie lekcje, od najnowszej. Zawęź je do partii ciała, pozycji albo czasu, jaki masz. Szukasz konkretnej - wpisz słowo z tytułu.
Nie wiesz, którą wybrać? Opisz, co Cię sprowadza a archiwum podpowie lekcję.
lipiec 2026
Leżysz na plecach, splatasz palce na dolnych żebrach i z wydechem zapraszasz żebra w kierunku stóp, rozszerzając łokcie - a ruch stopniowo łączy łopatki, mostek, głowę i oczy.
Leżysz na plecach i sięgasz ręką w kierunku sufitu, a krok po kroku ruch łączy się z żebrami, miednicą i oczami, aż zaprasza Cię na bok, do siadu i na stojąco.
Zaczynasz stojąc i oddajesz ciężar w dół, potem leżysz na plecach, przetaczasz miednicę i palcami wędrujesz krąg po kręgu wzdłuż szyi, aż połączenie między miednicą a głową robi się wyraźne.
Leżysz na plecach z rękami i nogami rozłożonymi w gwiazdę i wyciągasz po kolei kończyny w kierunku, w którym wskazują - śledzisz, jak każdy taki ruch przechodzi przez przestrzeń za żołądkiem do reszty siebie.
Zaczynasz na stojąco od przenoszenia ciężaru z nogi na nogę, a potem na boku szukasz punktu w środku kręgosłupa, który zaprasza głowę i nogę do ruchu.
Zaczynasz na stojąco od uginania kolan, potem w leżeniu i siadzie łączysz kostkę, kolano i biodro w jeden ruch, aż wrócisz do stania i chodzenia z tym samym rozłożonym wysiłkiem.
Odnajdujesz punkt w środku kręgosłupa, za żołądkiem, i uczysz się prowadzić z niego ruch barków, bioder i głowy, aż stanie się centrum, z którego rozchodzą się fale ruchu.
Leżysz na plecach i tworzysz z rąk okrąg, a każdy ruch zaczynasz od środka - najpierw od przodu kręgosłupa, potem od wyobrażonej ciężkiej piłki toczącej się w miednicy.
Leżysz na plecach, przedramię stoi pionowo, a dłoń wisi miękko - obracasz kości przedramienia jak peryskop i szukasz, gdzie ten ruch może zostać płynny i niezależny od reszty ręki.
Pochylasz się do nogi z długimi plecami, a potem na czworakach i na plecach szukasz, jak tył bioder podwija ogon i stąd prowadzi ruch.
Stoisz i unosisz ręce, i odkrywasz, że gdy skracasz brzuch, ręce robią się cięższe, a gdy brzuch zostaje długi, unoszą się lżej.
Leżysz na plecach i opuszkami palców przesuwasz skórę na czole, a stąd szukasz, jak czaszka może toczyć się lekko na szczycie kręgosłupa.
Zaczynasz przy ścianie z rękami w górze, a potem przenosisz to samo sięganie na podłogę - miednica i żebra wydłużają ręce ponad głowę.