Ruch przez środek

Zaczynasz od małych ruchów: wyciągasz jedną rękę, potem drugą, potem nogi, za każdym razem sprawdzając, co robi głowa i przez ile różnych miejsc możesz ten ruch zainicjować. Stopniowo pojawia się środek - przestrzeń za żołądkiem, która łączy kończyny w jedną całość. Pracujesz na plecach, na brzuchu i w leżeniu na boku, a na końcu tocząc się z pleców na brzuch i z powrotem, prowadzony przekątnym wyciąganiem nogi albo ręki. Prowadzący przeplata ruch cytatami Feldenkraisa o obrazie siebie i o tym, że nie ma tu problemu do rozwiązania - są fakty do zauważenia.

1. 4:00–7:53 Ręka wyciąga się, głowa się toczy Wyciągasz lewą rękę w kierunku, w którym wskazuje, i zauważasz, co robi głowa - próbujesz ją zatrzymać, próbujesz przetoczyć w lewo i w prawo, porównując, co każdy wariant daje.
2. 13:25–17:45 Z ilu miejsc rusza ręka Inicjujesz wyciąganie ręki z różnych miejsc - spomiędzy łopatek, z żeber, z biodra. Zauważasz miejsca, w których ruch się zatrzymuje, bez potrzeby robienia czegokolwiek lepiej.
3. 24:15–29:16 Która noga robi się dłuższa W leżeniu z rękami nad głową wyciągasz rękę raz do góry, raz w dół i sprawdzasz, która noga wydłuża się, a która skraca - kontekst zmienia odpowiedź.
4. 35:19–40:30 Ruch zaczyna się w środku Zmieniasz punkt inicjacji: to środek za żołądkiem wyciąga rękę i nogę. Potem próbujesz poruszyć kończyną nie ruszając środka, żeby poczuć różnicę.
5. 42:46–46:57 Środek toczy na brzuch Przesuwasz środek w jedną stronę, kończyny w drugą i pozwalasz, żeby to toczenie zabrało Cię na bok i na brzuch - z oczami i głową jako częścią ruchu.