Lekcja łączy wyobrażenie szkieletu jako struktury wzajemnie na sobie spoczywającej z eksploracją różnicy między biernym padaniem a płynnym przenoszeniem ciężaru - najpierw w kroku, potem na podłodze.
Lekcja uczy, jak unieść wewnętrzny łuk jednej stopy przy przyziemionej pięcie i wzgórzu dużego palca, i jak ten ruch przez rotację kości strzałkowej organizuje ton mięśni aż do biodra.
Lekcja bada, jak szkielet może czerpać wsparcie z podłogi przez żebra i plecy, zmniejszając wysiłek stóp i dłoni w leżeniu, staniu i chodzeniu.
Lekcja bada, jak kontakt z podłożem staje się źródłem ruchu barku, biodra, kolana i głowy - od leżenia przez toczenie po chodzenie.
Lekcja bada, jak inicjowanie ruchu z żeber i łopatek pozwala dłoniom pozostać miękkimi podczas obrotów, sięgania i koordynacji z głową.
Lekcja bada, jak żebra uczestniczą w oddychaniu, kontakcie z podłożem i przenoszeniu ciężaru - od równowagi w staniu po przetaczanie i jakość chodu.
Lekcja eksploruje odczucie ciepła własnych dłoni - najpierw między dłońmi, potem nad twarzą i wzdłuż tułowia - i używa tego wrażenia jako jedynego przewodnika tempa i zakresu ruchu.
Lekcja uczy lokalizowania środkowego punktu kręgosłupa i odkrywa, jak inicjacja ruchu stamtąd reorganizuje dystrybucję ciężaru, ułatwia unoszenie nóg i zmienia jakość chodzenia.
Lekcja uczy rozpoznawać środkowy punkt kręgosłupa - krąg na granicy odcinka lędźwiowego i piersiowego - i inicjować z niego ruch we wszystkich kierunkach oraz w różnych pozycjach.
Lekcja bada rotację nóg przez kontakt pięty z podłożem, a następnie łączy ten ruch z podnoszeniem głowy w różnych koordynacjach.
Lekcja bada, jak trajektoria żeber - ich zawijanie ku tyłowi i górze - może koordynować ruch barku, miednicy i głowy od pozycji leżącej do chodu.
Odkrywanie rzeczywistej trajektorii żeber jako podstawy ruchu barku - od obserwacji oddechu w leżeniu do naprzemiennego chodu z barkami.
Lekcja bada, jak rotacja mostka przenosi ciężar na jedną nogę tak, że druga staje się nieważka - tę samą koordynację odnajduje się potem w skłonach, siedzeniu i chodzie.
Lekcja eksploruje, jak praca z głową zmienia odczuwany ciężar nogi, gdy linia środkowa kręgosłupa organizuje oba końce jednocześnie.
Lekcja uczy samodzielnego ruchu miednicy - w staniu i w leżeniu - przez stopniowe oddzielanie go od ruchów głowy, ramion i nóg.
Lekcja buduje czucie kości dłoni przez wzajemny dotyk, a potem uczy, jak wkręcanie dłoni w podłoże inicjuje ruch przez przedramię, kość ramienną i łopatkę.
Lekcja bada dwie strategie inicjowania ruchu - od głowy i mostka versus od stóp i żeber w kontakcie z podłożem - i stosuje ten kontrast do przenoszenia ciężaru, rotacji i chodzenia.
Lekcja bada inicjację sięgania - od palców, przez łopatkę i żebra, aż po kontrruch przeciwnych żeber - używając wyobrażonego okręgu na podłodze jako ramy przestrzennej.
Lekcja prowadzi od bocznego zginania głowy przez rozróżnienie skłonu i opadu tułowia do przetaczania z ręką trzymającą kostkę, gdzie relacja żeber z ręką wyznacza moment zamachu.
Zbliżanie łokcia do kolana - po tej samej stronie, skrzyżem i bocznie - ujawnia asymetrie i prowadzi do przetoczenia na bok przy zachowanym oddechu.