Łokieć zbliża się do kolana

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się stojąc: obserwacja oddechu i ruch głowy do przodu i w dół, z uwagą na to, co spontanicznie się porusza i w którą stronę nos prowadzi spojrzenie. Po przejściu do leżenia na plecach z ugiętymi kolanami uczestnik podnosi jedną stopę i sprawdza, czy oddech pozostaje płynny przy zmieniającym się rozkładzie ciężaru. Główna sekwencja łączy głowę i nogi: ręce splecione za potylicą, łokcie ku sufitowi. Najpierw ten sam łokieć i kolano zbliżają się w płaszczyźnie strzałkowej, potem łokieć kieruje się do kolana po przekątnej, wprowadzając skręt. Zmiana konfiguracji zmienia, które żebra zatapiają się w podłodze i jak organizuje się wsparcie. Środkowa część lekcji bada timing: głowa i obie nogi unoszą się jednocześnie. Uczestnik celowo popełnia błędy, żeby poczuć asymetrię i stopniowo odnaleźć jednoczesność. W końcowej sekwencji składanie żeber po jednej stronie - z głową i kolanami uniesionymi - inicjuje przetoczenie na bok. Na boku jeden łokieć utrzymuje kontakt z kolanem, drugi wykonuje ruch góra-dół, wprowadzając zginanie i wyprost kręgosłupa bocznie. Lekcja kończy się stojąc: głowa porusza się swobodnie we wszystkich kierunkach, wspierana przez żebra i kręgosłup.