Lekcja bada, jak precyzyjne ustawienie stopy i kostki steruje rotacją podudzia, stabilnością kolana i jakością chodzenia.
Leżąc na boku, uczysz się inicjować rotację kręgosłupa przez kontakt strony wspierającej z podłożem, a następnie odkrywasz, że ten sam skręt może przebiegać przez zgięcie albo przez wygięcie.
Lekcja eksploruje rotację głowy przez ruch trójkąta dłoni, stopniowo różnicując kierunki głowy, oczu i miednicy, aż tył szyi robi się swobodniejszy.
Lekcja buduje koordynację w leżeniu na boku: górna noga wydłuża się w osi kręgosłupa, tułów toczy się jak cylinder wokół stabilnej dolnej nogi, kolano i kostka unoszą się na przemian z różnymi kierunkami twarzy, a finałowe ćwiczenie wymaga przesuwania stopy po podłodze z pełną podeszwą - ku dłoni.
Lekcja (warsztaty o lekkości) buduje zasadę: aby poruszyć prawą część ciała, angażujesz lewą stronę z podłożem - podłoga oddaje siłę w górę jak trampolina, a 'leżenie we wsparciu podłogi' to inny stan niż 'leżenie na podłodze'.
Lekcja bada trzy opcje rotacji w staniu - do przodu, do tyłu, wokół osi - a następnie odkrywa, jak ruch kości łonowej w dół przez zginacze bioder sprawia, że noga unosi się jakby bez wysiłku.
Lekcja zaczyna się od pytania o to, jak doświadczasz siebie leżąc, przechodzi przez wybór kierunku łopatek przy unoszeniu rąk, ruch trójkąta rąk śledzony oczami, aż do pracy z wyobraźniowym oporem i wkręcania łopatki w podłogę.
Lekcja odkrywa lekkość nie przez zmniejszenie wysiłku, lecz przez używanie ciężaru własnych części ciała: kolana biorą miednicę, miednica bierze ręce, fala z biodra przez żebra dociera do rąk - zamiast popychać stopą, wciągasz kość udową.
Lekcja eksploruje przeprowadzanie nogi przez 'dziurę' jako impuls do organizowania całego kręgosłupa: gdy stopa wchodzi głębiej, przeciwne biodro unosi się, brzuch idzie do przodu, tył głowy szuka podeszwy - a wolna ręka kreśli duży łuk po podłodze, za którym podąża wzrok.
Lekcja przebudowuje sięganie: zamiast inicjować ruch dłonią, odkrywasz łokieć za dłonią, łopatkę za łokciem, żebra za łopatką, kość krzyżową za żebrami i podłogę za wszystkim - a potem ćwiczysz to przez ślizganie po tułowiu, rotację żebrami i most z sięganiem jednocześnie.
Lekcja uczy unoszenia miednicy żebro po żebrze jak dżdżownica, aż mostek (mostek = sternum) zbliży się do podbródka, a następnie eksploruje bujanie miednicą zawieszonym w powietrzu mostu oraz kość łonową jako gest w chodzeniu.
Lekcja mapuje ruch miednicy przez obraz zegara na kości krzyżowej - szósta to kość ogonowa, dwunasta to góra kości krzyżowej, trzecia i dziewiąta to biodra - i prowadzi od rysowania promieni przez budowanie łuków do pełnego okręgu i odkrycia drugiego zegara na podłodze.
Lekcja uczy słuchania żeber i mostka przez miękkie dłonie, eksploruje, czy mostek idzie z kolanem czy na przekór, i kończy sięganiem z głową zaproszoną przez rękę na skroni.
Ostatnia sesja sześciotygodniowego cyklu: dłoń pulsuje jak meduza, ta jakość przenosi się na mostek, potem na okręgi miednicą, wyobrażoną piłkę plażową i w końcu na stanie z ruchem ze stóp przez miednicę.
Lekcja odkrywa, że głowa i noga idą do tyłu jako jeden ruch - a wolny brzuch i kość ogonowa idąca w dół są tym, co ten ruch umożliwia.
Lekcja buduje obraz pięciu linii szkieletu i odkrywa dwa sposoby unoszenia miednicy - trakcyjny i kompresyjny - oraz to, jak pozycja głowy zmienia, która noga pracuje mocniej.
Lekcja odkrywa, że biodro jest głębiej niż kolce biodrowe, i bada, jak kolano sięgające w dół szybciej łączy ruch z głową - aż do wyobrażenia, że biodra i uszy poruszają się jednocześnie jako jedno.
Lekcja eksploruje metaforę zegara w miednicy i głowie - najpierw ruch szósta-dwunasta i trzecia-dziewiąta, potem synchronizacja obu zegarów, a na koniec wyzwanie: miednica i głowa toczące się w przeciwnych kierunkach jednocześnie.
Lekcja bada sekwencję kontaktu stopy z podłożem - od porównania obu stóp w staniu przez eksperymenty ze ściśniętą i wiotką stopą aż do mobilizacji każdego palca z osobna.
Lekcja eksploruje wiele strategii podnoszenia głowy z leżenia: wyobrażenie przed ruchem, łokcie do sufitu i punkt między łopatkami naciskający w dół, kość ogonowa w górę, kolano i łokieć ku sobie - każda opcja angażuje inne żebra i inaczej organizuje kręgosłup.