Łokieć i nos prowadzą skręt

O tej lekcji

Lekcja rozpoczyna się w leżeniu na prawym boku z lewym przedramieniem spoczywającym na skroni. Nos i łokieć traktowane są jako jedna paczka, która kieruje się w stronę sufitu - ruch zatrzymuje się przy pierwszej trudności. Stopniowo uwaga przenosi się na stronę wspierającą: lewe biodro porusza się do przodu i do tyłu, ale źródłem tego ruchu jest kontakt prawego uda z podłożem, jakby ktoś chciał przesunąć podłogę. Ruch wchodzi wyżej - koszyk żebrowy przetacza się po podłodze, a prowadzący zaprasza do różnicowania, które żebra angażują się górą, które dołem. Po integracji biodra i żeber następuje krótki odpoczynek i obserwacja zmiany w zakresie ruchu nosa i łokcia ku sufitowi. Na lewym boku lekcja eksploruje dwie wersje rotacji: przez zgięcie kręgosłupa (kość łonowa w górę, tył wydłuża się) i przez wygięcie (kość łonowa w dół, brzuch pełny). Obie drogi prowadzą do skrętu, lecz dają odmienny kształt tułowia. W leżeniu na plecach z ugiętymi kolanami ruch kolana na bok łączy się z ruchem łokcia i nosa, a na końcu fazy wygięcia ćwiczący może otworzyć żuchwę. Lekcja zamyka się w staniu: ręka na potylicy, łokieć i nos razem na bok, potem ruch w górę i w dół, wreszcie dowolne okręgi - rozmiar i tempo indywidualne. Swobodny obrót w staniu ujawnia, co zostało z pracy na podłodze.