Lekcja bada rotację nóg przez kontakt pięty z podłożem, a następnie łączy ten ruch z podnoszeniem głowy w różnych koordynacjach.
Lekcja bada, jak trajektoria żeber - ich zawijanie ku tyłowi i górze - może koordynować ruch barku, miednicy i głowy od pozycji leżącej do chodu.
Odkrywanie rzeczywistej trajektorii żeber jako podstawy ruchu barku - od obserwacji oddechu w leżeniu do naprzemiennego chodu z barkami.
Lekcja bada, jak rotacja mostka przenosi ciężar na jedną nogę tak, że druga staje się nieważka - tę samą koordynację odnajduje się potem w skłonach, siedzeniu i chodzie.
Lekcja eksploruje, jak praca z głową zmienia odczuwany ciężar nogi, gdy linia środkowa kręgosłupa organizuje oba końce jednocześnie.
Lekcja uczy samodzielnego ruchu miednicy - w staniu i w leżeniu - przez stopniowe oddzielanie go od ruchów głowy, ramion i nóg.
Lekcja buduje czucie kości dłoni przez wzajemny dotyk, a potem uczy, jak wkręcanie dłoni w podłoże inicjuje ruch przez przedramię, kość ramienną i łopatkę.
Lekcja bada dwie strategie inicjowania ruchu - od głowy i mostka versus od stóp i żeber w kontakcie z podłożem - i stosuje ten kontrast do przenoszenia ciężaru, rotacji i chodzenia.
Lekcja bada inicjację sięgania - od palców, przez łopatkę i żebra, aż po kontrruch przeciwnych żeber - używając wyobrażonego okręgu na podłodze jako ramy przestrzennej.
Lekcja prowadzi od bocznego zginania głowy przez rozróżnienie skłonu i opadu tułowia do przetaczania z ręką trzymającą kostkę, gdzie relacja żeber z ręką wyznacza moment zamachu.
Zbliżanie łokcia do kolana - po tej samej stronie, skrzyżem i bocznie - ujawnia asymetrie i prowadzi do przetoczenia na bok przy zachowanym oddechu.
Lekcja buduje odczucie kości krzyżowej jako źródła ruchu - od kontaktu z podłożem w leżeniu po przenoszenie ciężaru w staniu i chodzeniu.
Lekcja bada, jak boczne ślizganie tyłu głowy inicjuje unoszenie biodra i równoważy przenoszenie nogi w leżeniu na plecach.
Lekcja bada, ile całego organizmu uczestniczy w prostym ruchu, używając skłonu w staniu i unoszenia nogi do odkrycia zasady kontrciężaru i mniejszego wysiłku.
Lekcja szuka, jak unoszenie głowy ku sufitowi może wyrastać z całego szkieletu - od pięt i miednicy po mostek - zamiast ograniczać się do szyi.
Lekcja odkrywa, że otwieranie żuchwy zależy od toczenia miednicy i odchylenia czaszki, a nie tylko od ruchu samej szczęki.
Lekcja prowadzi przez odkrycie, że ruch kręgosłupa może sprawiać, że noga staje się lżejsza i unosi się prawie sama.
Lekcja bada przenoszenie ciężaru w staniu, przetaczanie głowy na policzku i rotację klatki piersiowej w leżeniu na brzuchu - przez kontakt z podłogą i ścianą jako punkty odniesienia.
Lekcja eksploruje sięganie do własnej pięty w pozycji stojącej, leżącej na boku i na plecach, odkrywając, jak głowa, szyja i kręgosłup tworzą spójny kształt litery C.
Miednica prowadzi falę przez kręgosłup, ustawienie stopy zmienia dostęp do biodra, a oczy na horyzoncie organizują krok z zawinięciem nogi na czworakach.