Miednica wiedzie żuchwę

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się od skanu kontaktu z podłożem - obserwowania asymetrii organizmu bez oceniania. Nauczyciel wyjaśnia, że mięśnie twarzy różnią się od wszystkich innych mięśni: są kontrolowane przez nerwy czaszkowe i wiele z nich nie przesuwa żadnych kości. Ćwiczenia stopniowo odsłaniają połączenia między żuchwą a resztą organizmu. Toczenie miednicy (ogon do sufitu) ułatwia otwieranie żuchwy. Stabilizując podbródek w miejscu, uczący się odkrywa, że to czaszka odchyla się do tyłu, a nie żuchwa opada w dół. Język jest eksplorowany jako samodzielna ruchoma struktura: ruch boczny po policzkach, liczenie zębów, kółka po wargach. Lekcja kończy się w staniu, gdzie otwieranie żuchwy, spojrzenie ku górze i toczenie miednicy składają się w jeden spójny ruch. Na końcu pojawiają się miny i swobodna ekspresja twarzy.