Miednica wiedzie żuchwę

Lekcja zaczyna się od skanu kontaktu z podłożem - obserwowania asymetrii organizmu bez oceniania. Nauczyciel wyjaśnia, że mięśnie twarzy różnią się od wszystkich innych mięśni: są kontrolowane przez nerwy czaszkowe i wiele z nich nie przesuwa żadnych kości. Ćwiczenia stopniowo odsłaniają połączenia między żuchwą a resztą organizmu. Toczenie miednicy (ogon do sufitu) ułatwia otwieranie żuchwy. Stabilizując podbródek w miejscu, uczący się odkrywa, że to czaszka odchyla się do tyłu, a nie żuchwa opada w dół. Język jest eksplorowany jako samodzielna ruchoma struktura: ruch boczny po policzkach, liczenie zębów, kółka po wargach. Lekcja kończy się w staniu, gdzie otwieranie żuchwy, spojrzenie ku górze i toczenie miednicy składają się w jeden spójny ruch. Na końcu pojawiają się miny i swobodna ekspresja twarzy.

1. 1:39–4:25 Jedna pięta bardziej na zewnątrz Nauczyciel prowadzi uwagę od pięt przez łydki, kolana, uda, plecy do głowy. Asymetria - jedna pięta bardziej na zewnątrz, jedna łopatka szersza - jest normalna i nie wymaga naprawy. Istotne jest nastawienie, z jakim się obserwuje.
2. 11:37–13:53 Mięśnie twarzy nie poruszają kości Wyjaśnienie dwóch unikalnych cech mięśni twarzy: kontrola przez nerwy czaszkowe (krótka droga do mózgu) oraz brak połączenia z kośćmi, co sprawia, że służą wyłącznie mimice. Jest to cecha wyjątkowa w całym organizmie człowieka.
3. 22:18–24:08 Ogon do sufitu - żuchwa się otwiera Pierwsze ćwiczenie łączące miednicę z żuchwą. Przez eksperyment uczący się odkrywa, że toczenie ogona do sufitu ułatwia otwieranie ust, bo podbródek oddala się naturalnie od mostka.
4. 33:15–36:16 Podbródek w miejscu, czaszka odchyla się Trzymając podbródek nieruchomo, uczący się musi otworzyć usta używając górnej części - czaszki. Porównanie do Pacmana: to czaszka odchyla się do tyłu, a nie żuchwa opada w dół. Są to dwa odrębne ruchy.
5. 56:27–59:26 Żuchwa, oczy i miednica w staniu Lekcja kończy się w pionie. Odchylenie głowy do tyłu, spojrzenie ku górze i toczenie miednicy (kość łonowa w dół) składają się razem na szerokie, łatwe otwieranie żuchwy - integracja połączeń poznanych wcześniej na podłodze.