Ręka do sufitu, żebra prowadzą na bok

Zaczynasz od słuchania - do wewnątrz i na zewnątrz - i od małego ruchu głowy wokół osi między uszami. Potem wielokrotnie sięgasz lewą ręką do sufitu i sprawdzasz, skąd bierze się wsparcie: z łopatki, z żeber, z biodra, ze zgiętej nogi. Badasz różne strategie przetaczania miednicy i śledzisz jedną centralną linię oczami, a dłońmi mapujesz kierunek własnych żeber pod pachą. Pod koniec ruch narasta i przetacza Cię na bok, do siadu i do stania, gdzie zabierasz rytm przytakiwania głową w chodzenie. Osobnym wątkiem przez całą lekcję jest pytanie, czym jest dla Ciebie odpoczynek i czy potrzebujesz instrukcji, żeby odpocząć.

1. 0:00–5:09 Słuchanie do wewnątrz i na zewnątrz Leżysz na plecach i zauważasz, czego słuchasz - myśli, odczuć kontaktu z podłogą, dźwięków w pokoju. Potem znajdujesz oś między uszami i zaczynasz mały ruch głowy w górę i w dół.
2. 10:23–13:41 Kolano w dół albo biodro w górę Przetaczasz miednicę w prawo i badasz różne strategie: raz kolano schodzi nad palce stóp, raz wciągasz kość biodrową i podnosisz biodro. Śledzisz, jak każdy wariant dochodzi do głowy.
3. 20:59–25:00 Palce mapują żebra Dłońmi znajdujesz pojedyncze żebra i przestrzenie między nimi, także pod pachą, i rozpoznajesz ich kierunek od mostka przez bok do tyłu.
4. 25:00–29:37 Wsparcie po torach żeber Sięgasz ręką do sufitu i znajdujesz wsparcie idące zgodnie z anatomicznym kierunkiem żeber - na prawo i lekko do góry. Głowa odchyla się, oczy śledzą linię w górę.
5. 38:00–42:01 Rytm przytakiwania w chodzeniu Wstajesz i szukasz małego ruchu przytakiwania czaszki na najwyższym kręgu, a potem zabierasz ten rytm w chodzenie - raz zgrany z krokiem, raz jako dwa osobne rytmy.