Pięta jako echo miednicy

Lekcja zaczyna się w staniu: uczestnik unosi piętę i porusza nią na boki, odkrywając różnicę między ruchem uda w biodrze a rotacją miednicy wokół biodra nogi postawnej. To rozróżnienie - kto inicjuje, kto jest skutkiem - prowadzi przez całą lekcję. Po krótkim przejściu przez leżenie na plecach z uwagą na oddech (obserwowanie a odczuwanie), praca przenosi się na leżenie na boku. Na prawym boku lewa noga leży w przedłużeniu ciała, a uczestnik odkrywa, jak kontakt prawego boku żeber z podłożem sprawia, że przenoszenie lewego biodra do tyłu staje się lżejsze. Kolano unosi się ku sufitowi, miednica przetacza się na bok - i pojawia się zagadka: jak utrzymać kolano ku sufitowi, gdy miednica się toczy. Odpowiedź leży w wydłużeniu kolana w dół przy delikatnej rotacji wewnętrznej uda. Analogiczna sekwencja powtarza się na lewym boku, gdzie odkrywany jest też lewy bark jako drugi zawias. Lekcja kończy się eksploracją przetaczania z boku na bok oraz chodzeniem do tyłu, gdzie biodra wychodzą jako pierwsze, a głowa jako ostatnia.

1. 0:26–4:32 Pięta w ruchu - noga czy miednica inicjuje? Stojąc, uczestnik unosi piętę i porusza nią na boki. Eksploruje dwa źródła tego samego ruchu: udo ruszające się w stawie biodrowym przy nieruchomej miednicy oraz miednica rotująca się na biodrze nogi postawnej, gdzie pięta jest tylko skutkiem.
2. 7:03–10:47 Czuć oddech zamiast go obserwować Leżąc na plecach, uczestnik bada różnicę między obserwowaniem oddechu a odczuwaniem go jako własnego doświadczenia. Instruktor wskazuje, że czucie jest bardziej integrujące. Pojawia się też uwaga na kontakt miednicy z podłożem i echa oddechu w okolicach pachwin.
3. 13:18–21:04 Lewe biodro do tyłu - kontakt boku z podłożem Na prawym boku lewa noga wydłużona, lewa ręka na miednicy z łokciem ku sufitowi. Uczestnik przenosi lewe biodro do tyłu, odkrywając jak ciężar ręki i kontakt prawego boku żeber z podłożem czynią ruch lżejszym. Dłonie na biodrze i pośladku pomagają wyczuć ruch miednicy względem kości udowej, a rotacja głowy w lewo integruje całość.
4. 37:49–42:38 Kolano ku sufitowi, miednica się toczy - klucz w wydłużeniu Z kolanem skierowanym ku sufitowi uczestnik próbuje przetoczyć miednicę na bok bez zmiany kierunku kolana. Odkrycie: ci, którym to wychodzi łatwo, wydłużają kolano w dół i cofają stopę delikatnie ku tyłowi. To wydłużenie umożliwia rotację wewnętrzną uda i swobodę miednicy.
5. 60:11–61:09 Chodzenie do tyłu - biodra jako pierwsze Wracając do stania, uczestnik chodzi do tyłu sunąc stopami. Biodra wychodzą jako pierwsza część ciała, głowa jako ostatnia. Odniesienie do Michaela Jacksona porządkuje myślenie o tej sekwencji. To zastosowanie zasady inicjowania ruchu ze środka ciała w codziennym chodzie.