Od opuszka do łopatki

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się w klęku podpartym. Badasz rozkład ciężaru na dłoniach i kolanach - które części dłoni kontaktują się z podłożem, czy prawa i lewa dłoń czują inaczej. Potem siadasz na piętach i eksplorujesz strukturę jednej dłoni drugą dłonią: szukasz paliczków, kości śródręcza i ich połączenia z nadgarstkiem. Próbujesz dotyku mocnego i lekkiego jak piórko. Przez to badanie obie dłonie stają się wyraźniejsze w odczuciu, a dystans bark-ucho często się zmienia. Wracasz do klęku podpartego i kontakt z podłożem jest zazwyczaj pełniejszy. W leżeniu na plecach toczysz głowę i sprawdzasz, jak 10%, 5%, a potem 0% napięcia w dłoniach zmienia swobodę szyi. W leżeniu na brzuchu uczysz się wkręcać dłoń w podłoże - skracać stronę małego palca i wydłużać stronę wskazującego. Ten ruch rotuje przedramię, popycha głowę kości ramiennej i przesuwa łopatkę ku kręgosłupowi. Żebra i mostek tworzą platformę do uniesienia głowy w różnych kierunkach: pod barkiem, przez bark, do przodu. Integracja łączy naprzemienne wkręcanie obu rąk z przetaczaniem głowy z policzka na policzek i wciąganiem kolan.