Miednica krąży na kości udowej

Lekcja zaczyna się w staniu. Uczestnik przenosi ciężar z nogi na nogę i szuka odczucia, w którym ciężar idący w dół przez stopę jednocześnie unosi coś ku górze - jak mleko podnoszące się w szklance podczas nalewania. Potem, stojąc na jednej nodze, odkrywa dwa rodzaje okręgów biodrowych: jeden dzieje się głównie w kostce (jak przy hula hoop), drugi pojawia się, gdy miednica obraca się na kości udowej przy ugiętym kolanie i spokojnej stopie. Po przejściu do leżenia na plecach uczestnik unosi jedno kolano nad klatkę piersiową i chwyta duży paluch stopy palcem wskazującym. To ograniczenie - jeden palec zamiast całej dłoni - zmusza do szukania, jak kolano może przemieszczać się na zewnątrz i do środka łokcia, angażując żebra i kość krzyżową. Stopniowo dochodzi druga noga: kolana poruszają się sekwencyjnie jak fala, potem naraz. Przy ruchu obu nóg boczne zgięcie miednicy po obu stronach staje się wyraźnie wyczuwalne. Lekcja kończy się powrotem do stania i chodzenia, gdzie uczestnik może zauważyć, czy ruch w biodrach zmienił się w chodzie.

1. 0:00–3:18 Ciężar w dół, coś rośnie Uczestnik stoi i przenosi ciężar z nogi na nogę, szukając paradoksu: ciężar spływa przez stopę, a jednocześnie coś w organizmie unosi się ku górze. Porównanie do mleka podnoszącego się w szklance pomaga odnaleźć to odczucie i zbadać, która noga daje więcej stabilności.
2. 4:03–10:10 Okrąg w kostce, okrąg w biodrze Stojąc na jednej nodze, uczestnik odkrywa dwa różne okręgi biodrowe. Jeden dzieje się głównie w kostce - jak przy hula hoop, całą miednicą w przestrzeni. Drugi pojawia się, gdy miednica obraca się bezpośrednio na kości udowej, a stopa pozostaje mniej więcej spokojna.
3. 19:31–22:46 Cztery drogi do palucha Leżąc, uczestnik unosi kolano nad żebra i szuka co najmniej czterech różnych sposobów, by ręka dotarła do dużego palucha - od wewnątrz kolana, od zewnątrz, od dołu stopy. Sam proces szukania dróg jest już zadaniem ruchowym, zanim pojawi się ograniczenie jednego palca.
4. 26:23–29:50 Trzy koordynacje kolana i łokcia Trzymając paluch jednym palcem, uczestnik przesuwa kolano na zewnątrz i do środka łokcia. Potem odkrywa drugą koordynację - to łokieć się przesuwa, kolano zostaje. Trzecia: kolano i łokieć idą w przeciwnych kierunkach jednocześnie. Te same części, trzy osobne wzorce.
5. 38:40–45:09 Fala między kolanami Obie nogi uniesione, obie trzymane za paluchy. Kolana poruszają się sekwencyjnie jak fala - najpierw jedno, potem drugie - w jedną i drugą stronę. Potem ruch staje się jednoczesny. Boczne zgięcie miednicy i przesunięcie kości krzyżowej robią się wyraźnie wyczuwalne po obu stronach.