Łuk stopy prowadzi biodro

Lekcja zaczyna się w staniu na jednej nodze: biodro nogi wspartej na palcach porusza się góra-dół jak winda. Prowadzący pokazuje, że zachowanie łuku stopy podporowej - zapadnięty lub uniesiony - zmienia zakres ruchu biodra o połowę lub więcej. Wkręcenie stopy i przeniesienie ciężaru na zewnętrzną krawędź przywraca pełny ruch. Ten sam wzorzec zostaje przeniesiony do pozycji leżącej: wydłużanie i skracanie nogi angażuje miednicę, żebra i głowę jako jeden łańcuch skłonu bocznego - bez rotacji. Na boku uczestnik odkrywa, że głowa może inicjować ruch nogi i odwrotnie, a kontynuowane wydłużanie nogi płynnie przenosi do siedzenia. Lekcja kończy się stojącym badaniem równowagi, okręgami biodra i obserwacją jakości chodzenia.

1. 0:51–3:10 Biodro jako winda w staniu na jednej nodze Uczestnik stoi na jednej nodze, druga oparta na palcach. Biodro nogi wspartej na palcach porusza się góra-dół. Prowadzący zachęca do obserwacji jakości i delikatności tego ruchu - uważne wyczuwanie zakresu.
2. 3:10–7:43 Łuk stopy zmienia zakres ruchu biodra Prowadzący pokazuje, że zapadnięty łuk stopy podporowej redukuje ruch biodra przynajmniej o połowę. Uniesienie łuku - wkręcenie stopy, ciężar na zewnętrznej krawędzi - przywraca pełen zakres. To centralne odkrycie lekcji.
3. 11:45–18:47 Noga, żebra i głowa w jednej płaszczyźnie Leżąc na lewym boku, uczestnik wydłuża i skraca prawą nogę. Prowadzący pokazuje, że ruch angażuje miednicę, żebra i głowę jako skłon boczny - bez rotacji. Głowa może inicjować ruch nogi, a skracanie nogi unosi głowę wyżej niż wydłużanie.
4. 33:43–37:55 Stopa obraca się, cały szkielet odpowiada Obrót stopy między wewnętrzną a zewnętrzną krawędzią porusza całym szkieletem - biodrem, kręgosłupem, żebrami, głową. Prowadzący pokazuje też, że lekkie podniesienie nogi zależy od momentu ruchu - dźwignia miednicy decyduje, kiedy noga jest najlżejsza.
5. 42:56–45:10 Wydłużenie nogi przenosi do siedzenia Kontynuowane wydłużanie lewej nogi z pozycji bocznej płynnie przenosi uczestnika do siedzenia. Obrót palców stopy ku sufitowi organizuje przejście - ciężar przenosi się sam, bez oddzielnego wysiłku ramion.