Przejdź do treści

Kciuki na horyzoncie, oczy w kąciku

stojąc na plecach na boku 57:02 wolne tempo trudność łagodna wyciszenie

Lekcja bada różnicę między centralnym a peryferyjnym widzeniem - przez śledzenie kciuków na granicy pola widzenia, ultra-wolny ruch kciuka do oka i związek napięcia podbrzusza z szerokością widzenia.

Zaloguj się, żeby posłuchać

Bezpłatne konto - jedna lekcja w każdym miesiącu.

Wskazówki

praca z oczami może być intensywna dla osób z chorobą lokomocyjną lub nadwrażliwością wzrokową - warto robić regularne przerwy

O tej lekcji

Lekcja zaczyna się w staniu od sprawdzenia horyzontu oczu i eksploracji granicy pola widzenia: dwa kciuki na horyzoncie, rozszerzane stopniowo aż do momentu, gdy jeden z nich ginie z pola widzenia. Z zamkniętymi oczami pojawia się odkrycie: oczy podążają za uwagą - gdy przenosisz uwagę na piętę, gałki oczne delikatnie się poruszają. W leżeniu eksploracja dwóch strategii śledzenia: centralnie (kciuk w centrum plamki żółtej) versus peryferyjnie (kciuk w kąciku oka). Kluczowy moment lekcji: kciuk zbliża się do zamkniętego oka w gęstym miodzie - zadanie sprawdzenia precyzji propriocepcji oka. Lekcja kończy się chodzeniem z szerokimi oczami i odkryciem: podwinięty ogon (kość łonowa do góry) zawęża pole widzenia, odwinięty - poszerza.

Przebieg lekcji

5 rozdziałów
  1. 1:15–7:30 Kciuki na linii horyzontu
  2. 9:33–15:35 Oczy podążają za uwagą
  3. 21:18–27:13 Centralne vs peryferyjne śledzenie kciuka
  4. 36:49–41:40 Kciuk w gęstym miodzie zmierza w oko
  5. 52:04–55:50 Podwinięty ogon zawęża pole widzenia

Dla kogo

napięcie szyi napięcie karku bóle głowy

Czego uczy

uwaga różnicowanie podstawy

Ciało i ruch

oczy głowa szyja miednica klatka piersiowa rotacja przenoszenie ciężaru +1
oddychanie

Zastosowania

chodzenie sporty wymagające widzenia przestrzennego domniemane

Komentarze

0

Jeszcze nikt nie napisał. Co zostało po tej lekcji?

Zaloguj się, żeby dołączyć do rozmowy.