Głowa unosi nogę
Lekcja eksploruje, jak praca z głową zmienia odczuwany ciężar nogi, gdy linia środkowa kręgosłupa organizuje oba końce jednocześnie.
Zaloguj się, żeby posłuchać
Bezpłatne konto - jedna lekcja w każdym miesiącu.
Poduszka pod głowę może być za miękka - lepiej użyć złożonego koca dla twardszego podparcia. Ruch tylko w zakresie łatwości - bez dążenia do maksymalnego zakresu. Przerwy między seriami są częścią lekcji, a nie przerwą od niej.
W leżeniu na prawym boku uczestnik mierzy subiektywny ciężar lewej nogi jako punkt wyjścia. Lewą dłonią ułożoną z góry przez głowę na prawej skroni unosi głowę i szuka, jak kontakt prawych żeber z podłożem może wesprzeć ten ruch - i czy miednica włącza się, czy zostaje bierna. Po tej pracy noga często okazuje się lżejsza, choć bezpośrednia praca dotyczyła tylko głowy. Lekcja buduje stopniowo ruch głowy i nogi w przód i w tył, szukając punktu na linii środkowej, który równoważy oba końce. Następnie pojawiają się okręgi - najpierw samą stopą, potem głową, wreszcie obiema naraz - z angażowaniem oczu spójnym lub rozbieżnym z kierunkiem ruchu. Obie strony leżenia są eksplorowane symetrycznie. Lekcja zamyka się w staniu: głowa pochyla się w przód, środek pleców idzie w tył; głowa cofa się, mostek wysuwa się do przodu. Ten sam wzorzec może pojawić się przy zwykłym odwracaniu głowy za siebie.
- 1:17–2:13 Ważenie nogi - punkt wyjścia Uczestnik podnosi lewą nogę i zapamiętuje jej subiektywny ciężar. Ten pomiar posłuży za punkt odniesienia do oceny zmian po pracy z głową.
- 3:18–6:02 Żebra podpierają podnoszenie głowy Lewą dłonią ułożoną z góry przez głowę na skroni uczestnik unosi głowę i szuka, jak kontakt prawych żeber z podłożem może wesprzeć ten ruch - i czy miednica włącza się, czy zostaje bierna.
- 7:44–8:56 Noga lżejsza po pracy z głową Uczestnik ponownie waży lewą nogę i odkrywa, że jest lżejsza - choć bezpośrednia praca dotyczyła tylko głowy. Prowadzący komentuje, że cały sposób poruszania się przeorganizował się, nie tylko fragment.
- 8:56–12:02 Miednica decyduje o ciężarze nogi Eksperyment z zablokowaną i swobodną miednicą podczas podnoszenia nogi. Zablokowanie zwiększa wysiłek pośladkowego i odczuwany ciężar; uwolnienie miednicy i przeniesienie biodra w kierunku barku sprawia, że noga staje się lżejsza.
- 41:12–44:07 Linia środkowa w staniu Po powrocie do stania uczestnik przenosi wzorzec z leżenia: głowa w przód - środek pleców w tył, głowa w tył - mostek w przód. Małe okręgi głową prowadzone przez całą oś zamykają lekcję.
głowa szyja żebra kręgosłup miednica +10 mniej
- Trudność
- łagodna
- Tempo
- wolne
- Charakter
- wyciszenie
Komentarze
· 0Zaloguj się , żeby dołączyć do rozmowy.