Szkielet płynie z trampoliny - lewe żebra poruszają prawym barkiem, podłoga jest żywym partnerem

Lekcja zaczyna się w staniu: odczucie ciężkości (LED ciągnie w dół) kontra wyobrażenie trampoliny - siła reakcji podłoża idzie przez stopy i kości ku górze, szkielet pływa w przestrzeni. Wchodzenie na palce z tym wyobrażeniem. Następnie w leżeniu: Proust o zmianie spojrzenia - nie leżysz 'na podłodze', leżysz 'we wsparciu podłogi'. Scan punktów kontaktu, które części są wsparte, które nie. Przetaczanie głowy - którą stronę wyobrazisz sobie jako łatwiejszą zanim zaczniesz? Centralna zasada: poruszasz prawym barkiem przez zaangażowanie lewego barku i lewych żeber z podłożem; prawe biodro ruszasz lewym biodrem; cały prawy bok przez cały lewy bok. Wiele różnych żeber, wiele sposobów. W leżeniu na lewym boku: prawe biodro przez lewe żebra i lewy bok pleców. Na prawym boku: to samo, ale najpierw tylko w wyobraźni - 'intencja i działanie: pomiędzy nimi jest przestrzeń, w której się uczymy'. Finał: przetaczanie ze wsparcia, stanie z trampoliną, chodzenie 'we wsparciu podłogi'.

1. 0:00–8:05 Ciężkość vs trampolina - ołów ciągnie w dół, siła podłogi idzie w górę przez kości Stoisz. Poczuj ciężar. Pozwól się zapaść - gdzie? Staw, który się zapada, kiedy puścisz? Wróć. Teraz wyobraź sobie trampolinę - ostatni moment zanim stopy oderwą się - ta siła idzie z podłogi przez kości do góry. Szkielet jakby pływał w przestrzeni. Zacznij wchodzić na palce z tym wyobrażeniem. Co idzie do góry? Gdzie robisz się dłuższa/dłuższy? Powtórz: ołów w dół, trampolina w górę. Znajdź tę różnicę w ciele.
2. 8:05–16:16 Leżenie we wsparciu podłogi - scan kontaktu i głowa: która strona bardziej dostępna Połóż się 'plecami w kontakcie z podłożem' (nie 'na plecach'). Proust: prawdziwa podróż odkrywcza to zmiana spojrzenia. Podłoga się nie zmieni - ty możesz zmienić sposób patrzenia. Scan od pięt do głowy: kość ogonowa, kość krzyżowa, plecy (przestrzeń), żebra, łopatki (prawa vs lewa), szyja, potylica. Dystrybucja ciężaru. Przetaczanie głowy: zanim zaczniesz, poczuj w wyobrażeniu - która strona jest bardziej dostępna? Czekaj na odpowiedź z odczuć, nie ze spekulacji. Zrealizuj. Porównaj.
3. 16:16–24:33 Zasada: prawy bark przez lewe żebra, prawe biodro przez lewe biodro - relacja z podłożem Jak możesz poruszyć prawym barkiem angażując LEWY bark z podłożem? Zaangażuj lewe żebra - różne poziomy - i poczuj, że w efekcie prawy bark rusza do przodu i do tyłu. To nie jest jeden sposób - są dziesiątki. Potem: prawe biodro przez lewe biodro i lewą stronę z podłożem. Całe lewe żebra jako fala. Prawe kolano unosi się z lewego kolana ze wsparcia podłogi. Kostka lekka jest na odwrót niż kolano: kolano lekkie gdy miednica cofa, kostka lekka gdy miednica idzie do przodu.
4. 24:33–40:31 Głowa przetoczy się z lewej skroni, potem z żeber, potem z biodra - i wyobraźnia na prawym boku Głowa toczy się używając lewej skroni z podłożem. Potem znajdź żebra, które sprawią to samo. Potem lewe biodro sprawia, że głowa się przetoczy. Potem cały lewy bok naraz. Lewy bok leżenie: prawe przedramię 90 stopni, prawy łokieć unosi się z lewych żeber. Na prawym boku: te same zadania, ale NAJPIERW tylko w wyobrażeniu. 'Intencja i działanie: pomiędzy nimi jest przestrzeń, w której uczymy się.' Wyobraź sobie lewe kolano z helem - unosi się samo. Potem powoli realizuj, zwiększaj zakres.
5. 40:31–45:01 Powrót na plecy: kontakt zmieniony - przetaczanie lekkie - trampolina w staniu i chodzeniu Wróć na plecy. Czy podłoga się zmieniła? Czy ty się zmieniłaś/eś z podłogą? Przetaczaj się na boki - czy jest dostępność? Mniej rzeczy trzyma cię na plecach. Wstań. Znajdź trampolinę pod stopami: wektor, który idzie do góry. Unoś pięty tyle ile proste. Wchodzenie na palce: stopy jak koło, manipuluj podłożem. Chodź: 'na podłodze' vs 'we wsparciu podłogi'. Podłoga oddaje każdy krok. Poczuj tylną stopę odrywającą się.