Środek prowadzi rękę, głowę i nogę

Lekcja bada dwa wzorce chodzenia: homolateralny i ipsilateralny, czyli to, w którą stronę idzie mostek względem nogi wysuniętej do przodu. Leżysz na boku i szukasz środkowego punktu kręgosłupa - tego kręgu za brzuchem, który możesz wysyłać do podłogi, do przodu i do tyłu. Za każdym razem sprawdzasz różnicę: jak to jest unosić głowę albo nogę bez udziału środka, a jak zmienia się ciężar, gdy ruch zaczyna się właśnie tam. Pod koniec środek robi okręgi, głowa i noga idą za nim jak fala, a całość zamienia się w machnięcie nogą i przetoczenie na drugi bok. Wracasz do stania i grasz w grę: ipsi albo homo, prawa albo lewa - aż wzorzec pojawia się sam, gdy przyspieszasz.

1. 0:00–3:06 Głowa i noga w tę samą stronę albo przeciwnie Stoisz szeroko i przechodzisz z nogi na nogę. Raz głowa idzie w stronę nogi, na której stajesz, raz przeciwnie. Odkrywasz, że środek kręgosłupa raz jest mniej aktywny, raz staje się punktem równoważącym.
2. 6:04–10:38 Środkowy punkt do podłogi Leżysz na lewym boku, łapiesz dłonią za skroń i unosisz głowę. Sprawdzasz, jak to jest nie ruszać środka, a potem inicjować całe uniesienie wysyłaniem środkowego kręgu do podłogi - jako jedno spójne działanie.
3. 15:10–19:28 Noga zapraszana przez tułów Długa noga leży na podłodze. Angażujesz środek do tyłu i to zaproszenie przesuwa nogę do przodu, choć sama noga zostaje lekka. Dodajesz głowę i robisz zgięcie i wygięcie na boku.
4. 21:06–26:04 Środek robi okręgi, głowa jak fala Środkowy punkt kręgosłupa zaczyna zataczać okręgi, a głowa i noga idą za nim jak fala na wodzie. Kręgosłup robi się wężowaty na całej długości.
5. 42:49–47:47 Gra w ipsi i homo Wracasz do stania i na komendę robisz kroki homolateralne albo ipsilateralne, lewą albo prawą. Gdy przyspieszasz i puszczasz kontrolę, wzorzec pojawia się sam.