Głowa wokół ręki na boku

Zaczynasz i kończysz stojąc, przenosząc ręce w przód i w tył i sprawdzając, ile tułowia bierze w tym udział. Główna praca dzieje się na boku, z długą ręką pod głową: toczysz i przenosisz głowę do przodu i do tyłu, a potem szukasz różnych relacji między głową, ręką, żebrami i miednicą - raz ręka toczy się razem z głową, raz zostaje nieruchoma jako punkt, wokół którego się poruszasz. Pojawiają się ruchy "jak dzięcioł", zgięcie i wygięcie kręgosłupa, przodopochylenie miednicy, aż do dużych okręgów ręką po podłodze. Pod koniec, na plecach i znów stojąc, sprawdzasz, ile Ciebie jest teraz w prostym przeniesieniu ręki i jak tułów rozmawia z rękoma.

1. 0:00–2:29 Ręka w tył, mostek do wyboru Stoisz i przenosisz rękę do tyłu, sprawdzając, czy mostek podąża za ręką, czy zostaje w miejscu. Odkrywasz kilka różnych rozwiązań tego samego zadania.
2. 6:59–9:56 Nos w stronę podłogi Na lewym boku z ręką pod głową zaczynasz toczyć głowę w kierunku podłogi. Rozpoznajesz, czy bark i miednica same włączają się w ten ruch.
3. 14:27–18:38 Ręka jako nieruchomy punkt Zostawiasz lewą rękę nieruchomo i toczysz wokół niej głowę, bark i biodro. Potem obracasz rękę przeciwnie do głowy, mnożąc możliwe relacje.
4. 20:19–23:48 Głowa jak dzięcioł Przenosisz głowę do przodu i do tyłu bez pochylania twarzy, szukając wsparcia w kręgosłupie, barku i miednicy zamiast samego przetaczania.
5. 45:16–49:43 Dwa okręgi przy podłodze Na plecach obie ręce rysują okręgi, a dłonie zostają w ciągłym kontakcie z podłogą. Szukasz koordynacji, w której żadna dłoń się nie unosi.