Siedem kręgów pod głową

Zaczynasz siedząc i badasz palcami kształt szyi, odnajdując kolejne kręgi od pierwszego między uszami do wystającego C7. Leżąc na plecach i na brzuchu przetaczasz i przekręcasz głowę, prowadzisz podbródek po podłodze, kierujesz spojrzenie w stronę biodra i nadgarstka, dodajesz okręgi głową i próby z zafiksowaną albo swobodną miednicą. Wracasz do rozróżnienia, gdzie szyja się wydłuża, a gdzie skraca, i sprawdzasz, jak mostek, guzy kulszowe i miednica mogą inicjować ruch głowy. Pod koniec wstajesz i patrzysz w górę i w dół, czując, jak głowa wsparta jest na całej długości kręgosłupa.

1. 3:08–6:06 Pierwszy krąg między uszami Wkładasz palce przed uszy i wyobrażasz sobie najwyższy krąg za nosem, inicjując malutki ruch głowy właśnie z tego miejsca.
2. 8:36–13:18 Długość całego kręgosłupa Leżąc na plecach liczysz kręgi od szyi przez odcinek piersiowy i lędźwiowy do kości krzyżowej, a potem rozróżniasz przetaczanie głowy od jej przesuwania.
3. 17:42–21:47 Wydłużenie mieszka się ze skróceniem Prowadzisz podbródek po podłodze do przodu i do pępka, zauważając, że w każdym wydłużeniu szyi kryje się jednoczesne skrócenie po drugiej stronie.
4. 23:57–27:52 Miednica zablokowana i uwolniona Patrzysz w stronę biodra raz z zafiksowaną, raz z pracującą miednicą i porównujesz, gdzie ruch staje się bardziej elegancki, a gdzie jaśniej czujesz kręgi.
5. 51:33–55:27 Głowa toczy Cię do siadu Z przetaczania głowy po podłodze wtaczasz się na barki do siadu, a potem stojąc czujesz głowę wspartą na całej długości kręgosłupa.