Szerokie łokcie, szerokie plecy

Zaczynasz od uważnego zauważania, na co płynie Twoja uwaga, i od unoszenia rąk pod kątem 45 stopni - raz myśląc o dłoniach, raz prowadząc ruch łopatkami. Potem leżysz na plecach i badasz relacje między barkiem, mostkiem, głową i oczami: dociskasz bark do podłogi i szukasz, w którą stronę zaprasza to mostek, dokąd chce iść głowa, dokąd oczy. Wracasz do dłoni na żebrach, gdzie z wydechem przesuwasz żebra w dół i rozszerzasz łokcie, dochodząc do skłonu z uniesieniem głowy i do drobnego różnicowania ruchu nadgarstka. Pod koniec przenosisz poczucie łatwości z dłoni w coraz dalsze miejsca, wstajesz i unosisz ręce, czując jak rotacja rąk zmienia to, jak łopatki obejmują żebra.

1. 0:00–3:16 Gdzie płynie uwaga Zauważasz, na co samo zwraca się Twoja uwaga, i zaczynasz unosić ręce pod kątem 45 stopni, czując skąd zaczyna się ruch i co robią łopatki.
2. 10:43–14:21 Ręka toczy się po podłodze Przetaczasz całą rękę wokół jej własnej osi, szukasz zakresu, który nie jest na maksa, i sprawdzasz, czy łopatka, żebra i głowa włączają się w ten ruch.
3. 16:33–20:35 Bark, mostek i oczy Wciskasz bark w podłogę i badasz, w którą stronę zaprasza to mostek, głowę i oczy - odkrywasz, że relacje między częściami mogą być różne.
4. 25:59–31:05 Żebra w dół, głowa się unosi Z wydechem przesuwasz żebra w dół i na bok, rozszerzasz łokcie i dodajesz uniesienie głowy w kierunku biodra, po obu stronach.
5. 49:01–52:01 Stoisz i unosisz ręce Wstajesz i unosisz ręce pod kątem 45 stopni, czując jak rotacja - małe palce albo kciuki do sufitu - zmienia to, jak łopatki obejmują żebra.