Mostek idzie za kolanem

Lekcja zaczyna się stojąc przy ścianie: jedna noga z przodu, przenoszenie ciężaru na przednią nogę i obserwacja mostka dłonią. Stopniowo pojawia się temat - mostek skręca w stronę unoszonego kolana, tak jak podczas normalnego kroku. Ręka zgięta jak do biegu pomaga połączyć łokieć cofający się do tyłu z kolanem idącym do przodu. Następnie ta sama koordynacja jest eksplorowana leżąc na boku: ręka spoczywa na żebrach, łokieć za plecami, a kolano przesuwa się w górę i w dół synchronicznie z rotacją klatki piersiowej. Ciężar kończyn służy tu jako siła napędowa, zamiast aktywnego angażowania mięśni. Instruktor wskazuje różnicę między kręgosłupem poruszającym się jak jeden cylinder a kręgosłupem faktycznie skręcającym się. Pod koniec uczestnicy wracają do stania i chodzenia - przy powolnym kroku mostek pozostaje bierny, przy szybszym zaczyna sam podążać za uniesionym kolanem.

1. 2:12–4:47 Dłoń na mostku - co robi mostek przy kroku? Stojąc przy ścianie z jedną nogą z przodu, uczestnik przenosi ciężar na przednią nogę i stopniowo unosi tylną piętę. Lewa dłoń spoczywa na mostku - zadaniem jest poczuć, czy i jak mostek przemieszcza się podczas tego ruchu oraz w którym kierunku.
2. 7:06–9:47 Mostek skręca w stronę unoszonego kolana Instruktor wskazuje, że wielu uczestników obraca mostek w odwrotnym kierunku niż uniesione kolano. Poszukiwanie właściwego połączenia: mostek skręca w stronę unoszonego lewego kolana, a lewy łokieć zgięty jak do biegu cofa się jednocześnie do tyłu.
3. 15:43–22:49 Głowa i kolano toczą się razem na boku Leżąc na prawym boku z dłonią na czole, uczestnik powoli przetacza głowę w lewo. Do tego ruchu dołącza lewe kolano, które przesuwa się w kierunku głowy synchronicznie z obróceniem twarzy ku sufitowi. Instruktor zachęca do szukania jednego połączonego ruchu - powolnego jak przy obserwowaniu sarny, żeby jej nie spłoszyć.
4. 23:49–29:14 Łokieć za żebrami ciągnie mostek Lewa ręka spoczywa na żebrach z łokciem wysuniętym za siebie, dłoń wisi z przodu. Gdy łokieć wykracza dalej za ciało, ciężar ręki pociąga żebra i mostek. Kolano porusza się synchronicznie: gdy mostek idzie ku sufitowi, kolano przesuwa się w kierunku głowy i odwrotnie.
5. 54:31–57:54 To samo połączenie w chodzie Po wstaniu z podłogi uczestnik wraca do ćwiczenia przy ścianie z łokciami zgiętymi jak do biegu. Instruktor prosi o wyolbrzymienie ruchu, a potem o normalne chodzenie. Przy przyspieszeniu mostek sam zaczyna podążać za uniesionym kolanem - połączenie wypracowane na podłodze pojawia się naturalnie w kroku.