Miednica prowadzi skłon

Lekcja zaczyna się w staniu, gdzie szukasz jakości oddawania ciężaru w dół - coś idzie do podłogi, a czubek głowy delikatnie rośnie w górę bez wysiłku. Robisz skłon i sprawdzasz, skąd go inicjujesz: z głowy nad podłożem czy z wycofywania bioder do tyłu. Potem leżysz na plecach, badasz oddech w sześciu kierunkach, przetaczasz miednicę do przodu i do tyłu i palcami wędrujesz krąg po kręgu wzdłuż szyi, dodając ruch żuchwy i oczu. Na koniec wracasz do stania i skłonu - często skłon inicjowany z bioder jest spokojniejszy, a stopy odczuwane są lżej niż na początku.

1. 0:00–3:35 Oddajesz ciężar, głowa rośnie Stoisz na dwóch stopach i szukasz jakości, w której oddajesz coś do podłogi, a czubek głowy unosi się bez żadnej pracy.
2. 6:27–9:22 Skłon z bioder czy z głowy Badasz pierwszy ruch skłonu: raz inicjujesz go głową nad podłożem, raz wycofywaniem bioder do tyłu, i czujesz różnicę jakości.
3. 14:05–17:46 Oddech we wszystkich kierunkach Leżąc na plecach śledzisz oddech w górę i w dół, do przodu i do tyłu, aż przestrzeń oddechu rośnie i kurczy się we wszystkich sześciu kierunkach naraz.
4. 20:07–24:01 Palce wędrują krąg po kręgu Palcami na najwyższym kręgu szyi wysuwasz go do sufitu i wsuwasz do podłogi, schodząc niżej krąg po kręgu z luźną żuchwą.
5. 26:54–30:01 Oczy dołączają do miednicy Łączysz przetaczanie miednicy z ruchem kręgów i oczu, a potem sprawdzasz, co się zmienia, gdy oczy idą odwrotnie do podbródka.