Głowa prowadzi biodro

Lekcja zaczyna się w staniu: ćwiczący budują uwagę na kontakcie stóp z podłożem, oddechu i wzroku, a następnie przesuwają środek ciężkości we wszystkich kierunkach. W leżeniu na plecach badają unoszenie biodra przy zgiętym kolanie i odkrywają, że ułożenie głowy na jednym uchu zmienia, jak ciężka lub lekka wydaje się miednica. Główny temat lekcji to ślizganie tyłu głowy w bok - twarz wciąż skierowana do sufitu, bez obracania - jako inicjacja unoszenia biodra po tej samej stronie. Ruch łączy się z sięganiem ręką w kierunku kostki i przenoszeniem wyprostowanej nogi w poprzek ciała: głowa i noga poruszają się w przeciwnych kierunkach, równoważąc ciężar. Lekcja wprowadza zasadę odwracalności - poruszać się tylko w zakresie, z którego można w każdej chwili wrócić. Kończy się w staniu, gdzie ciągłość oddechu służy jako wskaźnik zakresu bezpiecznego wychylenia środka ciężkości.

1. 0:00–6:45 Kontakt jako punkt wyjścia Ćwiczący stojąc budują uwagę kolejno na stopach, oddechu i wzroku. Prowadzący wyjaśnia, że stopy wyróżniają się jako jedyne miejsce z dociskiem do podłoża - to ułatwia skupienie uwagi. Eksplorujesz środek ciężkości i jego przesuwanie w różnych kierunkach, pytanie o to co go przesuwa ujawnia, że większość ludzi rusza biodra.
2. 14:25–16:10 Szyja zmienia ciężar miednicy W leżeniu z uniesionym biodrem ćwiczący kładą głowę na jednym uchu i porównują odczucie miednicy. Jedno ułożenie głowy sprawia, że miednica jest lżejsza, inne utrudnia dostęp - pozycja szyi bezpośrednio wpływa na to, co czuć w biodrze.
3. 19:01–21:23 Tył głowy inicjuje unoszenie biodra Ślizganie tyłu głowy w prawo - twarz wciąż do sufitu, bez obracania - unosi prawe biodro bez nacisku na stopę. Dołączenie sięgania ręką w kierunku kostki i patrzenia w stronę dłoni poszerza zakres ruchu głowy i całość staje się jednym spójnym ruchem.
4. 39:53–43:07 Ruch odwracalny w każdej chwili Prowadzący formułuje zasadę: nie angażować się w żaden kierunek tak głęboko, żeby nie można było odpuścić. Przenoszenie nogi w bok równoważone ruchem głowy w stronę przeciwną pozwala zmienić kierunek w dowolnym momencie - dzięki temu noga jest lekka, nie zaangażowana.
5. 51:18–55:06 Oddech jako miara zakresu Stojąc, ćwiczący bawią się środkiem ciężkości tylko w zakresie, w którym oddech pozostaje płynny. Wychylenie za daleko zatrzymuje przeponę - to sygnał granicy. W bezpiecznym zakresie ruch staje się improwizacją, w której każdy krok i każde wychylenie ręki to przenoszenie środka ciężkości.