Stopa odpycha podłogę, bok wspiera rękę

Lekcja zaczyna się w staniu: uczestniczki przenoszą ciężar między przednią a tylną nogą w rozkroku i odkrywają, że uwaga skierowana na tylną piętę zmienia odczuwaną stabilność nogi podporowej. Następuje eksploracja oddechu - wdech do górnych żeber przy wciągniętym brzuchu, a potem przesuwanie powietrza między żebrami a brzuchem jak piłki; uwaga kieruje się do wnętrza klatki i obserwuje, jak różne strefy oddechu zmieniają kontakt pleców z podłożem. Na lewym boku główna praca dotyczy synchronicznego unoszenia prawego przedramienia i podudzia. Prowadzący wprowadza dwa warianty inicjacji ruchu: zaokrąglenie pleców zbliżające łokieć do kolana oraz wygięcie do tyłu oddalające je - w obu przypadkach lewy bok pełni funkcję podstawy i źródła siły. Na prawym boku pojawia się technika wciskania łokcia, kolana i głowy w podłogę, a potem korzystania ze sprężystego odbicia zamiast aktywnego podnoszenia. Lekcja kończy się chodem: tylna stopa zostaje na podłodze do momentu, gdy przednia noga da pełne wsparcie; szybkie chodzenie przy aktywnym odpychaniu piętami pozostaje ciche.

1. 1:05–7:43 Tylna stopa zmienia przednią nogę W rozkroku uczestniczki przenoszą ciężar między nogami i odkrywają, że skierowanie uwagi na tylną piętę i jej kontakt z podłożem zmienia odczuwaną stabilność nogi z przodu. Eksploracja siły reakcji podłoża i stania na jednej nodze z obrotem głowy za siebie.
2. 11:54–15:00 Powietrze przesuwane między żebrami a brzuchem Wdech do górnych żeber przy wciągniętym brzuchu, następnie przesuwanie powietrza między górną klatką a dolnym brzuchem jak piłki. Uwaga kieruje się do wnętrza żeber - obserwacja, jak różne strefy oddechu inaczej angażują plecy z podłożem.
3. 20:35–36:14 Ręka i noga unoszą się w tym samym momencie Na lewym boku synchroniczne unoszenie prawego przedramienia i podudzia. Dwa warianty inicjacji: zaokrąglenie pleców zbliżające łokieć do kolana oraz wygięcie do tyłu oddalające je i pozwalające ręce oraz nodze unieść się jak samolot. Lewy bok jako podstawa dla całego ruchu.
4. 42:04–49:28 Wciśnij i odbij - sprężystość zamiast siły Na prawym boku wciskanie łokcia, kolana, głowy i przedramienia w podłogę, a potem korzystanie ze sprężystego odbicia do uniesienia kończyny. Puszczenie nacisku - nie aktywne podnoszenie - okazuje się momentem, w którym ruch staje się lekki.
5. 57:30–60:18 Tylna stopa zostaje dłużej na podłodze Chód z wydłużonym kontaktem tylnej stopy: noga zostaje na podłożu do chwili, gdy przednia noga da pełne wsparcie. Porównanie dźwięku kroków przy zwykłym i zmodyfikowanym chodzie - szybkie chodzenie z aktywnymi piętami odpychającymi do tyłu pozostaje ciche.