Noga wzdłuż kręgosłupa - tułów jak cylinder, kolano vs kostka do sufitu i stopa pełna do dłoni

About this lesson

Lekcja zaczyna się w leżeniu: przerwa po wydechu, obserwacja pierwszego momentu wdechu. Przetaczanie na bok - skąd pochodzi preferencja? Z odczuć czy z werbalnych reguł ('zawsze śpię na lewym boku')? Główna praca: leżenie na boku, górna noga umieszczona za dolną (kolano na łydce). Górna noga wydłuża się wprost w dół - 'w dół' znaczy w linii kręgosłupa, nie w kierunku sufitu. Kryje się w tym rotacja tułowia: tułów jak cylinder przetacza się do przodu i do tyłu wokół stabilnej dolnej nogi. Oba kierunki są możliwe i oba zmieniają ciężar górnej nogi. Podnoszenie kolana vs kostki: kolano do sufitu = twarz do sufitu (spójność), kostka do sufitu = twarz do podłogi. Odwrócenie tej spójności: twarz idzie w drugą stronę niż noga - zmiana ciężaru odczuwalnego w nodze. Zaokrąglanie jak krevetka (garnela): głowa do kości łonowej, środek pleców do tyłu, kolana poruszają się. Finał: stopa ślizga się po podłodze z pełną podeszwą ku ręce - 'czy noga musi dojść do ręki? Znak zapytania.' Koniec pliku urwany podczas przejścia do płynnej zmiany stron.