Łuk stopy wkręca piętę

Lekcja zaczyna się od chodu z celowo zapadającym wewnętrznym łukiem jednej stopy - uczestnik porównuje obie strony i wraca do naturalnego wzorca. Leżąc na plecach z ugiętymi kolanami, przetacza nogę i uczy się oddzielnie unosić wewnętrzną i zewnętrzną krawędź stopy przy kolanie skierowanym ku sufitowi. Centralne ćwiczenie różnicuje łuk od palców: wewnętrzny łuk unosi się bez wzgórza dużego palca i bez pięty, zewnętrzny łuk unosi się bez wzgórza małego palca. W siadzie bocznym ręka leży na głowie kości strzałkowej - uczestnik inicjuje jej rotację zewnętrzną, dając sobie opór. Lektor wskazuje, że ta rotacja chroni staw skokowy i wiąże się z ciężarem pięty. Stojąc z wybraną stopą z przodu, uczestnik łączy te elementy i odczuwa, jak ton mięśni przechodzi przez kolano do hamstringów i biodra. Kolejna sekwencja na plecach łączy unoszenie łuku z uniesieniem biodra bez dociskania stopy w podłogę. Lekcja kończy się staniem i porównaniem obu nóg - uczestnik sprawdza, z której łatwiej się oderwać, i odczuwa różnicę w jakości kontaktu podeszew z podłogą.

1. 0:25–4:09 Chód z zapadającym łukiem Uczestnik celowo zapada wewnętrzny łuk jednej stopy podczas chodu i obserwuje, jak zmiana wpływa na postawę. Porównuje obie strony - czy jedno kulenie przychodzi łatwiej - i wraca do naturalnego wzorca. To wyjściowe badanie czucia własnego chodu.
2. 5:56–10:01 Przetaczanie nogi, krawędź wewnętrzna i zewnętrzna Leżąc na plecach z ugiętymi kolanami, uczestnik przetacza nogę do wewnątrz i na zewnątrz, potem unosi osobno wewnętrzną i zewnętrzną krawędź stopy. Kolano zostaje skierowane ku sufitowi - ruch pochodzi ze stawu skokowego, nie z biodra. Uczestnik wybiera jedną stopę do pracy na całą lekcję.
3. 10:09–14:51 Łuk unosi się, wzgórze dużego palca zostaje Główne różnicowanie: unieść wewnętrzny łuk stopy bez unoszenia wzgórza dużego palca ani pięty, bez podginania palców. Potem to samo dla zewnętrznego łuku - wzgórze małego palca zostaje na podłodze. Oba ruchy są małe i wymagają precyzji w stawie skokowym.
4. 23:18–31:50 Kość strzałkowa rotuje na zewnątrz W siadzie bocznym z ręką na głowie kości strzałkowej uczestnik inicjuje rotację zewnętrzną tego stawu, dając sobie ręką opór. Lektor wskazuje, że ta rotacja wiąże się z ciężarem pięty i wyjaśnia, dlaczego jest potrzebna do uniesienia łuku bez skręcenia kostki.
5. 33:13–42:23 Łuk stopy aktywuje łańcuch do biodra Leżąc na plecach, uczestnik łączy unoszenie wewnętrznego łuku z odczuciem tonu w hamstringach i biodrze, a następnie unosi biodro po stronie pracującej nogi. Porównanie pokazuje: kolano chylące się do wewnątrz rozluźnia tył nogi i destabilizuje biodro - kolano ku sufitowi przywraca siłę.