Ciężar nóg porywa ręce - biodro fala do żeber, wciąganie zamiast popychania i lekkość z podłogi
Lekcja odkrywa lekkość nie przez zmniejszenie wysiłku, lecz przez używanie ciężaru własnych części ciała: kolana biorą miednicę, miednica bierze ręce, fala z biodra przez żebra dociera do rąk - zamiast popychać stopą, wciągasz kość udową.
Sign in to listen
A free account includes one lesson each month.
artefakt transkrypcji: segs 168-187 powtarzają niemal dosłownie segs 131-148 (obserwacja uczestników + dyskusja z nowym kierunkiem - treść nie jest naruszona) plik kończy się urwany w połowie zdania (seg 468) drobne cofnięcia znacznika czasu przy segmentach 105, 230 i 358 (~15:00, ~30:00, ~45:00) meta-komentarz o obrazie siebie i naukach kontekstualno-behawioralnych (segs 218-228) jest refleksją pedagogiczną, nie ćwiczeniem
Lekcja zaczyna się od skanu w leżeniu: trzy ciężary (miednica, żebra, głowa) i ich dystrybucja na podłodze. Pomimo leżenia mięśnie jeszcze 'stoją'. Główna praca pierwszej połowy: kolana pochylają się na prawo - kiedy łopatka robi się cięższa? Ręce splecione do sufitu dołączają do ruchu; ciężar rąk też może pójść w prawo. Głowa śledzi ręce albo kontruje - co dzieje się z jakością ruchu? Środkowa część: ograniczenia jako narzędzie odkrywania (obraz siebie, zasady kierujące ruchem). Ręce razem - ślizgają się po sobie vs nie; proste łokcie vs ugięte - co się odsłania kiedy peryferia są 'zamknięte'? Zasada: poruszasz się z center, nie z rąk. Prawa noga wyciągnięta: wciąganie kości udowej w biodro zamiast naciskania stopą - fala z biodra idzie do góry przez żebra do rąk. Lewe biodro unosi się + prawe kolano ślizga po podłodze w prawo i do głowy jednocześnie. Finał: objęcie barków, kolana na bok, kołysanie żebrami szybko - głowa zostaje w środku miękko. Gdzie to jest na co dzień? Chodzenie i bieganie: kręgosłup rotuje pod głową, głowa patrzy na horyzont.
- 0:00–6:25 Scan wsparcia podłogi: trzy ciężary (miednica, żebra, głowa) i oddech Długie ręce, długie nogi - skąd wygoda? Poczuj teraz kontakt z podłożem. Skanuj od kości ogonowej: kość ogonowa pewnie nie leży, kość krzyżowa - tak. Kiedy miednica kontaktuje się z podłożem? Gdzie jest ciężar? Potem plecy: jest przestrzeń (lordoza), potem żebra znowu w kontakcie, łopatki - prawa vs lewa. Potem szyja, potylica. Trzy duże ciężary: miednica, żebra, głowa - jak rozłożone? Co jest najcięższe? Oddech: jak reagujesz na to pytanie? Pomimo że leżysz - jeszcze stoisz. Mięśnie są zorganizowane jakby stały. Dopiero z ruchem i uwagą zaczynasz zbliżać się do podłogi.
- 6:25–16:25 Kolana na prawo - kiedy łopatka ciężka, co robi głowa, ręce dołączają do fali Kolana pochylają się tylko na prawo i wracają - tyle ile łatwe. Kiedy zaczynasz wracać: angażujesz miednicę z podłożem. Fala idzie wyżej: kiedy lewa łopatka robi się cięższa? Kiedy prawa robi się lżejsza? Co się dzieje z głową - toczy się, przesuwa, zostaje? Ręce splecione do sufitu: jak pochylasz kolana, ciężar nóg może zabrać ciężar rąk. Ręce pochylają się delikatnie w prawo. Potem głowa śledzi ręce (głowa też idzie w prawo) - co to robi z jakością toczenia? Albo głowa idzie w odwrotną stronę - ile wysiłku teraz do unoszenia boku? Używasz ciężaru nóg i rąk jako narzędzia.
- 30:00–34:08 Fala z biodra do rąk - wciąganie kości udowej zamiast popychania stopą Prawa noga wyciągnięta. Możesz pochylić miednicę w lewo dwoma sposobami: albo naciskasz na stopę i przenosisz kolano do palców (to jest naciskanie), albo wciągasz prawą kość udową w biodro i popychasz miednicę kością udową (to jest wciąganie). Jak zaczniesz wciągać z biodra - poczuj falę, która idzie od biodra do góry, przez żebra, do rąk. 'Biodro jest za twoimi rękoma.' Lewe żebra angażują się z podłożem: rozkładasz ciężar pomiędzy stopę a żebra. Lewa noga może wkręcać się w podłoże żeby pomóc podnieść prawe biodro.
- 34:08–42:58 Lewe biodro unosi się + prawe kolano ślizga po podłodze w prawo i do góry Lewa stopa stoi. Unosisz lewe biodro z podłogi. Jednocześnie: prawe kolano rotuje na zewnątrz i ślizga się po podłodze - w prawo i do góry (w kierunku głowy). 'Do góry' w Feldenkraisie = zgodnie z osią ciała (czubek głowy), nie do sufitu. Prawe kolano ślizgając pomaga unieść lewe biodro. Potem: ręce splecione, prawe kolano do sufitu + wciąganie prawej nogi do przeniesienia rąk w prawo. Cały szkielet jest zaangażowany jednocześnie - synergia pomiędzy nogami i rękoma.
- 42:58–52:33 Objęcie barków + kołysanie żebrami - głowa zostaje w środku miękko jak w chodzeniu Prawa dłoń na lewy bark, lewa dłoń na prawy bark (bez krzyżowania rąk). Kolana pochylone na prawo: kołysanie żebrami na prawo i lewo. Potem szybciej i mniej. Głowa porusza się z żebrami - lub może zostać w środku miękko. Szybkie kołysanie żebrami z głową w środku: mostek idzie na prawo-lewo, głowa zostaje na horyzoncie. Gdzie to jest na co dzień? W chodzeniu i bieganiu: kręgosłup pod głową rotuje, głowa patrzy przed siebie. Zmiana objęcia (druga ręka wyżej). Przetaczanie po plecach jak piłka vs angażowanie pleców z podłożem - dwa różne jakości.
kość ogonowa kość krzyżowa miednica żebra łopatki +11 less
- Difficulty
- gentle
- Pacing
- slow
- Tone
- settling
Comments
· 0Sign in to join the conversation.